actueel
 

Painting 
Action
 Blog

G.W. Bush als portrettist

 

Ook oud-president Bush (dubyah voor vrienden) heeft het plezier van schilderen ontdekt. Een hele portrettengalerij in de Volkskrant met in het midden een zelfportret van de maître. Het ensemble doet meteen denken aan de door Joseph Luns bedachte titel voor zijn nooit geschreven autobiografie: "Mensen die mij gekend hebben". Niks ten nadele van de schildervaardigheid van Bush, maar Angela Merkel ziet er dertig jaar jonger uit dan ze is en ziet er heel anders uit dan toen ze dertig was. Door een verkeerde behandeling van het licht lijkt Poetin een blauw oog te hebben en Karzai heeft beide ogen blauw, maar dat kan in hoge mate bijgedragen hebben aan Bush' schilderplezier. Het meest opvallende is het zelfportret. Als enige is dit geschilderd vanuit een lager gezichtspunt. Oké, ook bij Berlusconi lijkt dit een beetje het geval, maar die lijkt toch weggelopen te zijn uit Boardwalk Empire. Tegen Bush kijk je echt op. Vindt hij kennelijk prettig. Hij straalt de waardigheid uit van de elder statesman. Maar hij maakt wel een beginnersfout. Wat is dat daar onder zijn kin? Het lijkt op een cowboydasje, wat bij de Texaan Bush wel aannemelijk is. Maar het lijkt ook wel of hij ontzettend heeft zitten oefenen op zijn nek, die de strakheid van de jeugd al lang achter zich heeft gelaten. Dit had hij beter niet kunnen doen. De hiërarchie is zoek in dit portret. Wil je dat de aandacht zich richt op zijn edele trekken, dan doe je er goed aan de rest weg te drukken. 'Goud blinkt te midden van Hout'.Ik zie nu alleen nog maar die 'ouwemannennek'.
Ook portretschilderen is mogelijk bij Painting Action. En laten we eerlijk zijn: als je er in slaagt zo een collega te treffen, dan heb je het knap gedaan.